हरवलेली नाती (भाग - 2)

हरवलेली नाती (भाग - 2)

आणि लगेच नाश्ता करू लागला.

काही वेळा नंतर...

"चल तुम्ही दोघ ही नाश्ता करून घ्या मी आता पळतो." हात धूत प्रणव म्हणाला 

आणि लगेच नाश्ता करून ऑफिस ला निघून गेला.

काही वेळा नंतर...

सुयोग मल्टी सर्व्हिसेस...

वेळ 11 वाजताची...

आज सकाळ पासूनच ट्रॅफिक जाम होत त्यामुळे सुयोग मल्टी सर्व्हिसेस कंपनी देखील उघडली नव्हती एव्हाना ऑफिसच्या मेन गेट वरचा सेक्युरिटी गार्ड देखील झोपेतच होता तोच प्रणव आपल्या बाईक वरून ऑफिसला पोहोचला.

"सेक्युरिटी..." हॉर्न देत प्रणव ने आवाज दिला 

तोच सेक्युरिटी गार्ड खडबडून जागा झाला आणि आपल्या डोक्यावरची टोपी नीट करत जागेवरच उभा राहिला आणि सलाम करत त्याने गेट उघडलं.

"हे काय ऑफिस तर नऊ लाच उघडत न मग अकरा वाजले तरी अजुन बंदच आहे आज सुट्टी आहे का." बंद असलेल्या ऑफिस कडे बघत प्रणवने विचारलं 

"नाई साहेब आज ते काय कसला तरी कार्यक्रम आहे न त्यामुळे ट्रॅफिक वाढली आहे म्हणून आज उशीर होईल असा सरांचा फोन आला होता." सेक्युरिटी गार्ड ने सांगितलं 

"ठिक आहे मग आता चावी कुणाकडे आहे ऑफिसची मी आत तरी बसतो." प्रणव म्हणाला 

"साहेब चावी मॅनेजर सरांकडे असते त्यांना ही अजुन वेळ होणार आहे तोपर्यंत तुम्ही इथे बसा की मी चहा कॉफी काही मागवू का तुम्हाला." सेक्युरिटी गार्ड ने विचारलं 

"ठिक आहे मग आता मागव चहा दुसरा पर्यायच नाहीये." प्रणव म्हणाला 

लगेच गार्ड चहा आणायला गेला.

काही वेळा नंतर...

"हे घ्या साहेब इथे जवळच एक टपरी आहे तिथला चहा खुपच चांगला असतो झोपच उडून जाते घेऊन बघा." हातात कप देत सेक्युरिटी गार्ड म्हणाला 

"थँक्स गरज होतीच याची मला." कप घेत प्रणव म्हणाला

आणि दोघ मिळून चहा घेऊ लागले.

"तु इथे किती वर्षां पासून आहेस?" प्रणव ने विचारलं 

"मला दोन वर्ष झाले साहेब इथ लागून." सेक्युरिटी गार्ड ने सांगितलं 

"अरे वाह छान आहे तुला माहित नाही का मग ड्युटीवर झोपायचं नसतं झोपायला लागलास तर काम कस करशील." प्रणव म्हणाला 

"माफ करा साहेब मी खर तर झोपत नाही पण सध्या दोन ठिकाणी काम करतोय मी गरिबी हाय साहेब त्यातून माझी धाकटी मुलगी आजारी हाय त्यामुळे पैसे बी जास्त लागतात म्हणून करावं लागत काम डोळ्याला डोळा लागत नाही बघा म्हणून आज सकाळीच थोडीशी झोप लागली बघा पण इथून पुढे अस होणार नाही." माफी मागत सेक्युरिटी गार्ड म्हणाला 

"अरे हरकत नाही होत असत अस कधी कधी तुला कळल न बस बाकी चहा खरच खुप चांगला होता हं फ्रेश वाटलं एकदम मी तुला कधी कधी आणायला सांगितलं तर आणत जाशील न?" प्रणव ने विचारलं 

"म्हणजे काय सर तुम्ही मला कधी ही सांगा मी घेऊन येत जाईन." सेक्युरिटी गार्ड म्हणाला 

"बर तुझ नाव काय आहे?" प्रणव ने विचारलं 

"भैरू साहेब मला सगळे भैरू च म्हणतात " भैरू ने सांगितलं 

"अरे वाह छान नाव आहे भैरू तुझ मग आज पासून मी ही तुला भैरूच म्हणेन चालेल न." प्रणव ने विचारलं 

"हो.. हो साहेब नक्कीच चालेल." भैरू म्हणाला 

"बर ऐक तुझी मुलगी आजारी आहे न हे थोडे पैसे ठेव जवळ उपयोगी पडतील हं काही लागलं तर सांग." प्रणव म्हणाला 

"अहो हे काय साहेब याची काय गरज आहे." भैरू म्हणाला 

"अरे ठेव जवळ अडी अडचणीत कामी येतात काळजी करू नकोस हं." पैसे हातात ठेवत प्रणव म्हणाला.

तोच ऑफिस मधले बाकीचे कर्मचारी देखील आले आणि मॅनेजर ने ऑफिस उघडल तस सगळे ऑफिस मध्ये शिरले.

क्रमशः...

चला प्रणव चा आपलं शिखर गाठण्याचा प्रवास सुरु झाला.

कसा असेल त्याचा हा प्रवास 

हा प्रवास त्याला यश देखवेल की अपयश 

आणि आई बाबांचं काय होईल 

बघुत पुढील भागात 

परतफेड (फ्लॅश फिक्शन )

परतफेड 

तो रोज त्या पार्किंग जवळ आपल्या गाडीवर इलेक्ट्रिक चहाचे भांडे आणि काही कप घेऊन बसत असे त्या दिवशी सुद्धा तो सकाळी येऊन बसला होता आणि येणाऱ्या लोकांची वाट बघत होता पण आज मात्र त्या पाच जणी तीथे आल्या नाहीत तो बराच वेळ त्यांची वाट बघत तिथेच एका कोपऱ्यात बसला होता तो. म्हणजे 

शंभु शंभूची गाडी तीथे खुपच परिचित होती तसा त्याचा चहा करण्याचा हात खंडा ही होता एकदा जर कुणी त्याच्या गाडीवरचा चहा घेतला तर तो कायमचा त्याचा गिर्हाईक होत असे अशीच त्या पाच जणी देखील होत्या पण शंभु इतकी त्यांची वाट का बघत होता 

काही क्षणा नंतर...

त्या पाच जणी तीथे पोहोचल्याच शंभु ला जरा धिर आला त्याने लगेच खुरच्या साफ करून त्यांना बसायला जागा दिली आणि पाच ही जणांना चहा ही दिला 

काही वेळा नंतर...

आपल्या पाकिटातून त्याने 2000 रुपये काढले आणि म्हणाला.

"ताई हे तुमचे 2000 रुपये. त्यादिवशी तुम्ही मला मदत केलीत म्हणून आज मी ही चहाची छोटीशी टपरी काढु शकलो तुमचे खुप खुप आभार." 

लगेच पाच जणींपैकी एकीने ते पैसे आपल्या जवळ ठेवले आणि म्हणाली.

"खुप खुप आभार खुप मेहनत कर आणि आपलं नाव कमव."

एवढं बोलून सगळ्या जणी तिथून निघून गेल्या

स्वप्नात तु

स्वप्नात तु 

स्वप्नात तु 

माझ्या मनात तु 

ध्यास तुझा लागला 

माझ्या आयुष्याचा आकार तु 

संवाद स्वतःशी : एक अनोखा प्रयोग

संवाद स्वतःशी - एक अनोखा प्रयोग 

लोक म्हणतात, "माझा माझ्या मनावर ताबाच नसतो." पण खर तर आपलं मनच अस आहे जे आपली प्रत्येक गोष्ट ऐकत बोलत ऍडव्हाईज देत आणि सजेशन्स देखील देत खर तर माणसांपेक्षा जास्त चांगली मैत्री आपल मनच आपल्याशी करत.

तुम्ही कधी शांत बसून मनाशी गप्पा मारल्या आहेत का? कधी कठीण प्रसंगांमध्ये एखादा सल्ला घेतला आहे का?

कधी तरी मनाशीच गप्पा मारून बघा आपल्या मनाला सल्ला विचारून बघा उत्तर तुमच्या मनासारखच येईल 

गेल्या काही दिवसापासून मी माझ्या अवचेतन मनाला एक विनंती करत आहे मी अवचेतन मनाला सांगते "हे माझ्या अवचेतन मन मला सकाळी लवकर उठायचं आहे." 

माझ अवचेतन मन मला घड्याळ दाखवत त्या घड्याळात जितके वाजलेले असतात त्याच वेळेला मला जाग येते. आणि हे सत्य आहे तुम्ही सुद्धा हा प्रयोग करून बघा आणि मला कमेंट करून नक्की कळवा तुमचा अनुभव

हरवलेली नाती (भाग - १)

आज काल प्रत्येकजण आपल्या स्वप्नामागे इच्छांमागे धावत चालला आहे प्रत्येकाला काही तरी मिळवण्याचा ध्यास लागला आहे हे खर तर योग्य ही आहे पण काही तरी मिळवण्याच्या नादात आपण आपल्या नात्यांना मागे टाकलेलं चालणार नाही.

पण काही लोक असच करतात आपलं स्वप्न पुर्ण करण्यात इतके व्यग्र होऊन जातात की आपण काही तरी मागे सोडलय याचाच त्यांना विसर पडतो.

असच काहीस झालं प्रणव च्या बाबतीत प्रणव ने आपल्या जीवनात बराच पैसा प्रेम फेम मिळवलं पण एक गोष्ट आपल्या आयुष्यात खुप महत्वाची असते ती म्हणजे आपली नाती हेच तो विसरला.

प्रणव ने आपलं करिअर तर मेहनत घेऊन उच्च शिखरावर नेलं विदेशात एक भागीदारीत मल्टी नॅशनल कंपनी सुरु केली त्या कंपनीला ही उच्च शिखरावर नेलं पण त्याच्या याच शिक्षणासाठी त्याच्यासाठी ज्यांनी आपलं आयुष्य वेचल अश्या आपल्या आई वडिलांनाच तो विसरला

त्याने आपलं स्थान तर उंचावलं पण एकट्यानेच आज तो सक्सेस च्या अश्या उच्च स्थानावर आहे जीथे आजपर्यंत कुणीच पोहोचल नसेल कसा होता त्याचा प्रवास काय आहे त्याची कहाणी बघुत या कथेत.

हरवलेली नाती - भाग १

गोकुळ निवास...

वेळ सकाळी 8 वाजताची...

प्रणव ची रूम...

"अँड अवॉर्ड गोज टु प्रणव प्रशांत सबनीस."

नाव घेताच प्रणव स्टेजवर पोहोचला आणि त्याने अवॉर्ड घ्यायला हात पुढे केला.

"प्रणव.. उठ बेटा सकाळ झाली किती झोपणार आहेस आज ऑफिसचा पहिला दिवस आहे न पहिल्याच दिवशी जर उशिरा पोहोचलास तर कस चालेल उठ लवकर." दुर्गा ताई रूम आवरता आवरता म्हणाल्या 

आणि लगेच रूम आवरू लागल्या.

काही क्षणा नंतर...

आवाज ऐकताच प्रणव उठला आणि आपले डोळे चोळू लागला तोच त्याला स्वप्न आठवलं आणि त्या स्वप्नात तो हरवून गेला.

साधारण 5 मिनीटांनी...

"ओह नो.. आठ वाजले आई हेच जरा अजुन लवकर उठवायच न ग ऑफिस सुरु व्हायची वेळ 9 वाजताची आहे आता उशीर होणार बघ मला शीट.." चादर काढत बेडवरून उठत प्रणव म्हणाला 

आणि लगेच आपलं आवरायला गेला.

पंधरा मिनीटां नंतर...

प्रणव फॉर्मल लुक मध्ये खुपच डॅशिंग दिसत होता. 5 : 7 हाईट रंग गोरा ब्ल्यू कलरचा फॉर्मल टी शर्ट घातलेला तसेच खांद्यावर लॅपटॉप ची बॅग घेतलेली त्याच्या या लूक मुळे तोच कंपनी चा मालक आहे असच कुणाला ही वाटेल असा तो दिसत होता तो आपल्या टी शर्ट च्या भाया फोल्ड करत खाली आला.

"आई उशीर होतोय ग चल लवकर मला नाश्त्याला दे लवकर अजुन उशीर नको व्हायला." खुर्ची वर बसत प्रणव ने आवाज दिला 

तोच दुर्गा ताई डिश घेऊन आल्या.

"घे बाळ आज उठायला खुपच उशीर झाला काही काम करत होतास का?" डिश समोर ठेवत दुर्गा ताईंनी विचारलं

"हो अग आज पहिला दिवस आहे न ऑफिस चा तयारी करत होतो." नाश्त्याची डिश जवळ ओढत प्रणव ने उत्तर दिल 

आणि लगेच नाश्ता करू लागला.

काही वेळा नंतर...

"चल तुम्ही दोघ ही नाश्ता करून घ्या मी आता पळतो." हात धूत प्रणव म्हणाला 

आणि लगेच नाश्ता करून ऑफिस ला निघून गेला.

क्रमशः...

तर ही एक अश्या मुलाची कथा आहे जो आपल्या सक्सेस च्या नादात सगळच हरवून बसला.

काय प्रणव चा ऑफिस चा पहिला दिवस आहे मग आता पुढे काय होणार.

प्रणव च्या यशाचा हा प्रवास त्याला कुठे नेणार आहे?

त्याच सतत जिंकण त्याला आपल्याच कुटुंबा पासून दुर नेईल का?

कसा असेल त्याचा हा प्रवास?

बघुत पुढील भागात 

रोज नवा दिवस

रोज नवा दिवस 

रोज नवा दिवस घेऊन 

एक आशेचा किरण येतो 

विझलेल्या स्वप्नांना

पुन्हा एकदा जागे करून जातो 

स्वप्नातले ते जग निर्माण करताना 

दमछाक होते मनाची 

तेव्हा परत एकदा तो आशेचा किरण 

आठवण करून देतो यशाची